Vrijwilliger Jan Breet

 

favo stuk - juffrouw hendriks - 700x330 - hendriks 2

Juffrouw Hendriks (1888-1974).......
Oskar bleef stilstaan. Meteen liep een vrouw in een donkerblauwe mantel op hem toe.
''Bekeer U tot Jezus" , zei zij, de woorden uitsprekend in cadans, haar hoofd vermanend op de maat.
"Bekeer U tot Jezus, want de Eeuwigheid komt"
"Niet nodig", zei Oskar, denkend dat zij hem de strijdkreet of een traktraat wilde verkopen.
Maar de vrouw was al doorgelopen en had geen drukwerk bij zich.
(Fragment uit : De tranen der acacia's van W.F.Hermans)


Op de eerste verdieping in de tweede zaal 'Religie' van ons museum hangt een eenvoudige vitrine.
Een foto, een blauw pocketboekje en een paar schoenen, meer is het niet.
Als je er vluchtig langs loopt en je kijkt even weg naar de foto, denk je, Miss Marple .....?
Toch is het de moeite waard even de bijgevoegde tekst te lezen.
Ze haalde per slot van rekening de landelijke literatuur. Willem Frederik Hermans en Willem van Maanen schreven over haar.
Wie was die wonderlijke vrouw ?
Het blauwe pocketboekje in de vitrine vertelt haar 'gekleurde' verhaal, opgetekend door haar zuster Klaziena.
Iedereen, die op het NS-station Kampen, aan de overkant van de stadsbrug aankwam, werd met haar geconfronteerd. Op een klapstoeltje aan de stadse kant van de brug vroeg ze iedere voorbijganger naar de staat van zijn of haar bekering. Kent u de Here Jezus al ? Die rijgschoentjes hebben kilometers voor het evangelie versleten. Op die rijgschoentjes liep ze, in overdrachtelijke zin, zich het vuur uit de sloffen. Overal verscheen ze. Gewoon aan de deur. Op feesten en partijen. Zondags voor de kerkdienst.
Ik heb haar in mijn jeugd gekend en meegemaakt. Als jonge jongen geneerde je je toch een beetje, want over deze dingen sprak je niet in het openbaar. Dat was iets voor de 'binnenkamer'.
Maar zij schaamde zich het evangelie niet en liet te pas en te onpas weten dat zij van de Heer was.

Het blauwe pocketboekje bevat een aantal anekdotes, waarvan ik u er één niet wil onthouden.
Het verhaal speelt in de Tweede Wereldoorlog.
In de nacht van 17 op 18 oktober 1942 wordt een groot gedeelte van de Kamper Joden opgepakt en opgesloten in de Buitensociëteit aan de overkant van de brug. Juffrouw Hendriks wordt gewaarschuwd, pakt snel enige flessen eau-de-Cologne en spoedt zich naar de overkant. Het staat er zwart van de mensen. De mensenmassa staat apathisch toe te kijken. De Kamper Joden worden door politieagenten bewaakt. Juffrouw Hendriks tekent dapper protest aan bij de politieagenten en weet zich langs de bewaking te bluffen. Daar steekt ze de opgepakte mensen een hart onder de riem, voordat ze via Zwolle naar Westerbork worden afgevoerd. Een vlammend protest richt ze vervolgens tot de bewakers.....

Op eerste Paasdag 1974 overleed opoe (grootmoeder van vaders kant). Enige maanden eerder was ze opgenomen in het verzorgingstehuis. Eén keer per week bezochten we haar.
Naast haar lag een andere oude vrouw ook op weg naar de 'Eeuwigheid'. U raadt het al: Juffrouw Hendriks. Elke keer als we opoe bezochten kregen we traktaatjes en praatjes van haar.

Als ik tijdens de suppoostendienst een rondgang over de eerste verdieping maak, blijf ik even voor de vitrine van juffrouw Hendriks staan en mijmer dan over haar en over.... opoe.

Jan Breet, vrijwilliger

favo stuk - juffrouw hendriks - 340x240 -1 favo stuk - juffrouw hendriks 340x240 2

Beeldmateriaal met dank aan het Stadsarchief Kampen.

website realisatie: nmedia ict